Πρώτη αιτία θανάτου στις ηλικίες των 18-44 στην Ελλάδα είναι τα τροχαία ατυχήματα
Κάθε μέρα έχουμε 10 νεκρούς,30 παραπληγικούς,120 τραυματίες
Τη δεκαετία 1990-2000 η Ευρώπη πέτυχε μείωση θυμάτων από τα τροχαία -14% έως-45%.Στην πατρίδα μας είχαμε αύξηση μέχρι και +60%
Κάθε χρόνο έχουμε 3.500 νεκρούς,10.000 τετραπληγικούς,45.00 τραυματίες και 2.500 μικρά παιδιά με μόνιμες αναπηρίες λόγω των τροχαίων
Το 82% των τροχαίων συμβαίνουν με ταχύτητα μικρότερη των 60 χιλιομέτρων,σε απόσταση μικρότερη των 40 χλμ από το σπίτι μας.Το 8% σε εθνικές οδούς και με αυξημένη ταχύτητα και το 10% σε επαρχιακούς δρόμους
Πορίσματα της διακομματικής επιτροπής της Βουλής ΚΕΠΠΑ(Πανεπιστήμιο Αθηνών)
Ο Άλμπερτ Μπαντούρα (γεννημένος 4 Δεκεμβρίου, 1925, στην Αλμπέρτα του Καναδά) είναι ψυχολόγος και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ(David
Starr Jordan Professor Emeritus of Social Science in Psychology at
Stanford University). Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, που κρατάει
σχεδόν έξι δεκαετίες, ο Μπαντούρα συνέβαλε σημαντικά σε πολλούς τομείς
της ψυχολογίας, όπως τη κοινωνικογνωστική θεωρία, τη θεραπεία και τη ψυχολογία της προσωπικότητας, και επηρέασε τη μετάβαση μεταξύ συμπεριφορισμού και γνωστικής ψυχολογίας. Είναι γνωστός ως ο εισηγητής της θεωρίας κοινωνικής μάθησης και της θεωρίας αυτοαποτελεσματικότητας και είναι υπεύθυνος για το πείραμα του 1961 με τη κούκλα Μπόμπο (Bobo Doll experiment).
Μια έρευνα το 2002 κατέταξε το Μπαντούρα ως το τέταρτο πιο συχνά επικαλούμενο ψυχολόγο όλων των εποχών, πίσω από τον Μπ.Φ.Σκίνερ (B.F.Skinner), τον Σίγκμουντ Φρόυντ(Sigmund Freud) και τον Ζαν Πιαζέ
(Jean Piaget), και ως τον πιο επικαλούμενο εν ζωή. Ο Μπαντούρα
περιγράφεται ως ο σπουδαιότερος εν ζωή ψυχολόγος και ένας απ’ τους πιο
σημαίνοντες ψυχολόγους όλων των εποχών.
Το 2008 ο Μπαντούρα κέρδισε το βραβείο Grawemeyer στη Ψυχολογία.
Έρευνα
Ο Μπαντούρα αρχικά επηρεάστηκε από τη δουλειά του Ρόμπερτ
Σίαρς(Robert Sears) στο οικογενειακό ιστορικό της κοινωνικής
συμπεριφοράς και της αποζημιωτικής μάθησης. Ο Μπαντούρα στην αρχική του
έρευνα έδωσε βάση στο ρόλο της κοινωνικής μοντελοποίησης στο κίνητρο, τη
σκέψη και τη πράξη. Σε συνεργασία με τον Ρίτσαρντ Γουόλτερς(Richard
Walters), το πρώτο μαθητή του για διδακτορικό, προχώρησε σε μελέτες για
τη κοινωνική μάθηση και την επιθετικότητα.
Οι κοινές προσπάθειες τους ανέδειξαν το σημαντικό ρόλο της
μοντελοποίησης στην ανθρώπινη συμπεριφορά και οδήγησαν σε ένα πρόγραμμα
για έρευνα των μηχανισμών της μάθησης μέσω παρατήρησης.
Θεωρία της Κοινωνικής Μάθησης
Στην αρχική φάση της έρευνας του ο Μπαντούρα ανέλυσε τα θεμέλια της
ανθρώπινης μάθησης και τη κλίση των παιδιών και των ενηλίκων να
μιμούνται συμπεριφορές που παρατηρούν σε άλλους. (Είναι ένα κοινό λάθος,
ακόμα και από ψυχολόγους, να συγχέουν τις λέξεις “μιμούμαι” και
“διαμορφώνω”. Για παράδειγμα, ένα παιδί αντιγράφει, αλλά δε διαμορφώνει
τη συμπεριφορά του βλέποντας κάποιον άλλο. Εκδηλώνει ή μιμείται μια
“νέα” συμπεριφορά παρατηρώντας ένα πρότυπο.)
Ανάλυση της επιθετικότητας
Η έρευνα του Μπαντούρα με τον Γουόλτερς οδήγησε στο πρώτο του βιβλίο, Adolescent Aggression το 1959, και σε ένα επακόλουθο βιβλίο, Aggression: A Social Learning Analysis το 1973. Σε μια περίοδο, όπου κυριαρχούσε ο συμπεριφορισμός του Μπ.Φ.Σκίνερ(B.F.Skinner), ο Μπαντούρα πίστευε ότι η υπόθεση ότι η μεταβολή της συμπεριφοράς είναι αποτέλεσμα αμοιβής και τιμωρίας
είναι ανεπαρκής και ότι πολλές συμπεριφορές μαθαίνονται από άλλους
ανθρώπους. Ο Μπαντούρα ξεκίνησε να αναλύει μέσα μεταχείρισης επιθετικών
παιδιών αναγνωρίζοντας τις πηγές βίας στη ζωή τους. Αρχική έρευνα στο
τομέα είχε ξεκινήσει τη δεκαετία του 40’ από τον Νίαλ Μίλερ(Neal Miller)
και τον Τζον Ντόλαρντ(John Dollard). Η συνέχεια της έρευνας από τον
Μπαντούρα κατέληξε στο πείραμα με τη κούκλα Μπόμπο και το 1977 στη
τρομερά σημαίνουσα θεωρία Κοινωνικής Μάθησης.
Πολλές από τις καινοτομίες του Μπαντούρα προήλθαν από την εστίαση του
στην εμπειρική και αναπαραγώγιμη διερεύνηση, που ήταν ξένες σε ένα πεδίο
της ψυχολογίας, όπου κυριαρχούσαν οι θεωρίες του Φρόυντ.
Το πείραμα με τη κούκλα Μπόμππο
Το 1961 ο Μπαντούρα διεξήγαγε ένα αμφιλεγόμενο πείραμα, γνωστό ως το
πείραμα με τη κούκλα Μπόμπο, για να μελετήσει μοντέλα συμπεριφοράς, μέσω
της θεωρίας κοινωνικής μάθησης, και ότι παρόμοιες συμπεριφορές έχουν
αποκομισθεί από άτομα μορφοποιώντας τη δική τους συμπεριφορά με βάση
πράξεις κάποιων προτύπων. Το πείραμα επικρίθηκε από κάποιους για ηθικούς
λόγους, όπως το ότι εκπαιδεύει τα παιδιά προς την επιθετικότητα. Τα
αποτελέσματα του Μπαντούρα από το πείραμα άλλαξαν τη πορεία της
σύγχρονης ψυχολογίας και τους αποδόθηκε ευρέως ότι βοήθησαν να αλλάξει η
εστίαση στην ακαδημαϊκή ψυχολογία από το συμπεριφορισμό στη γνωστική ψυχολογία. Το πείραμα είναι μεταξύ των πιο εγκωμιασμένων ψυχολογικών πειραμάτων.
Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού υιοθετήθηκε από τον ΟΗΕ στις 20 Νοεμβρίου του 1989.Η Ελλάδα την επικύρωσε στις 2 Δεκεμβρίου του 1992.
Και τα 54 άρθρα της καλύπτουν όλα τα δικαιώματα των παιδιών που χωρίζονται στους εξείς 4 τομείς:
Δικαιώματα επιβίωσης,ανάπτυξης και προστασίας και δικαιώματα συμμετοχής.
και τα 54 άρθρα της καλύπτουν όλα τα δικαιώματα των παιδιών που
χωρίζονται σε 4 τομείς: Δικαιώματα Επιβίωσης, Ανάπτυξης, Προστασίας και
Δικαιώματα Συμμετοχής.
και τα 54 άρθρα της καλύπτουν όλα τα δικαιώματα των παιδιών που
χωρίζονται σε 4 τομείς: Δικαιώματα Επιβίωσης, Ανάπτυξης, Προστασίας και
Δικαιώματα Συμμετοχής.
Αν και η διαδικασία απόκτησης παιδιού είναι μια ευχάριστη κατάσταση για τις περισσότερες γυναίκες,πολύ συχνά όμως οι νέες μητέρες αισθάνοται λύπη,φόβο,αγανάκτηση και νευρικότητα μετά τη γέννηση του παιδιού.
Οι περισσότερες μητέρες έχουν τα συμπτώματα αυτά σε ήπια μορφή που περνούν σε λίγες μέρες.Αυτή η κατάσταση ονομάζεται μελαγχολία λοχείας.Όταν όμως τα συμπτώματα αυτά είναι πιο έντονα και διαρκούν πολύ περισσότερο,αυτή η κατάσταση τότε ονομάζεται επιλόχειος κατάθλιψη και χρειάζεται ιατρική συμβουλή και θερπεία.Η επιλόχειος κατάθλψη μπορεί να προκύψει ύστερα από οποιαδήποτε γέννα,όχι αποκλειστικά την πρώτη.
Οι μητέρες που την εμφανίζουν έχουν έντονα συναισθήματα άγχους,θλίψης και απελπισίας,με ξεσπάσματα και νεύρα που τις αποδιοργανώνουν εντελώς.
Μερικές γυναίκες φαίνεται να διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο.Σε αυτές περιλαμβάνονται όσες έχουν ήδη βιώσει επιλόχειο κατάθλιψη και εκείνες με ψυχοπαθολογικό ιστορικό.Στρεσογόνα γεγονότα όπως απώλεια,ασθένεια ή μετακόμιση αυξάνουν το κίνδυνο εμφάνισής της.
Μπορούμε να καταλάβουμε αν μια γυναίκα πάσχει από αυτή τη μορφή κατάθλιψης, αν διαβάσουμε τα συμπτώματα.
Μελαγχολία και αγανάκτηση που εμφανίζονται μετά τη γέννηση του παιδιού και διαρκούν.
Αισθήματα θλίψης,αμφιβολίας,ενοχής,αδυναμίας ή απελπισίας.Φαίνεται ανήμπορη να φροντίσει τον εαυτό της και της και το μωρό της.
Αϋπνία όταν είναι κουρασμένη ή πολύωρος ύπνος ακόμα και όταν το μωρό είναι ξύπνιο.
Εμφανείς αλλάγές στην όρεξη για φαγητό.
Απώλεια ενδιαφέροντος για πράγματα που την ευχαριστούσαν.
Έλλειψη ενδιαφέροντος ή συναισθημάτων για το παιδί ή ακραία σνησυχία.
Φόβος μην κάνει κακό στο παιδί.
Άγχος ή κρίσεις πανικού.Μπορεί να φοβάται να μείνει μόνη της σπίτι με το παιδί.
Σκέψεις αυτοκαταστροφής,συμπεριλαμβανομένης της αυτοκτονίας.
Οι αιτίες που εμφανίζουν την επιλόχειο κατάθλιψη μπορεί να είναι οι ορμονικές και βιολογικές αλλαγές που συμβαίνουν μετά τη γέννα,παράγοντες που μπορεί να σχετίζονται με το περιβάλλον της όπως αίσθημα μοναξιάς ή έλλειψη ενδιαφέροντος από οικογένεια και φίλους ή ψυχολογικής φύσεως αιτίες που έχουν να κάνουν με την αυτοεκτίμηση της γυναίκας και τη διαχείριση του στρες.
Όποια και αν είναι η αιτία της κτάθλιψης,είναι σαφώς μια κατάσταση που δημιουργεί αρνητικά συναισθήματα,πίεση και άγχος.Και εδώ είναι σημαντική η στήριξη του συντρόφου και της οικογένειας.Η προθυμία του συντρόφου να αναλάβει τις δουλειές του σπιτιού και να συμμετάσχει στη φροντίδα του μωρού,αποτελέι σημαντική και ανακουφιστική βοήθεια προς τη μητέρα.
Όταν διαπιστωθεί ότι μια μητέρα πάσχει από επιλόχειο κατάθλιψη,υπάρχουν πράγματα που μπορεί να κάνει για να βοηθήσει τον εαυτό της καθώς και το μωρό της κατά τη διάρκεια αυτής της κατάστασης.
Απαραίτητα είναι η ξεκούραση.Ο σύντροφος και η οικογένεια θα βοηθήσουν στο σπίτι και στη φροντίδα των άλλων παιδιών αν υπάρχουν.
Να φροντίζει τον εαυτό της.
Να βγάινει λίγο κάθε μέρα από το σπίτι,να βλέπει φίλους και άλλες μητέρες.
Να συζητάει με το συντροφό της,να μοιράζεται σκέψεις και ανησυχίες.
Αν το πρόβλημα εμμένει,μπορεί να είναι σημάδι σοβαρής κατάθλιψης.Ο γιατρός της θα παραπέμψει τη μητέρα σε ειδικούς ψυχικής υγείας (ψυχιάτρους,ψυχολόγους,κοινωνικούς λειτουργούς) που θα της παράσχουν στήριξη και θα τη βοηθήσουν να ξεπεράσει αυτή τη δύσκολη κατάσταση.Καμιά φορά ίσως χρειαστεί και φαρμακευτική βοήθεια μαζί με τη συμβουλευτική.
Για τις γυναίκες με επιλόχειο κατάθλιψη οι ρεαλιστικοί στόχοι και η συναισθηματική στήριξη είναι στοιχεία απαραίτητα για τη πλήρη αποθεραπεία.Κατά το διάστημα αυτό η μητέρα πρέπει να μάθει να βοηθάει τον εαυτό της και σταδιακά θα ξαναβρεί τους ρυθμούς της και θα απολαύσει τη φροντίδα του μωρού της!
(Αποσπάσματα από τόμος Ιατρικά-Έθνος_επιμέλεια Αμερικανικής Εταιρείας Μαιευτικής και Γυναικολογίας)
Το ΈΘΝΟΣ,με αφορμή μια ακόμα αυτοκτονία,ανήλικης 15 ετών,την 13 Οκτωβρίου,φιλοξένησε στοιχεία μελέτης σχετικά με την εφηβική αυτοκτονία.
Το 10% νέων 13-18 ετών έχει σκεφτεί τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να την τερματίσει
Οι αιτίες που οδηγούν στην σκέψη μια τέτοιας ενέργειας είναι συνήθως ο σχολικός εκφοβισμός,η παρενόχληση μέσω διαδικτύου,το κακό οικογενειακό περιβάλλον και ψυχικά νοσήματα όπως η κατάθλιψη.
Ενδείξεις υπάρχουν,αρκεί οι γονείς να δείξουν ενδιαφέρον και προσοχή και να διαβάσουν τα σημάδια
Αλλάγές στις διατροφικές συνήθειες και τον ύπνο
Απομάκρυνση από τους φίλους και την οικογένεια
Διακοπή της ενασχόλησης με εξωσχολικές δραστηριότητες
Εμφάνιση βίαιης συμπεριφοράς
Έναρξη χρήσης ναρκωτικών και αλκοόλ
Αδιαφορία και παραμέληση της εξωτερικής εμφάνισης
Εμφανής αλλαγή προσωπικότητας
Συνεχής πλήξη και αδυναμία συγκέντρωσης
Αρνητική αντίδραση σε επαινετικά σχόλια και ανταμοιβές
Παράπονα για σωματικά συμπτώματα όπως είναι οι πόνοι στο κεφάλι και το στομάχι
Φράσεις όπως "δεν έχω καμία αξία" ή "είμαι πρόβλημα για την οικογένειά μου"
Δεκάδες κρούσματα αυτοκτονιών ανηλίκων έχει μαποτρέψει η Δίωξη Ηλεκτονικού Εγκλήματος,που έχουν προαναγγελθεί μέσω των κοινωνικών δικτύων.
Σημαντικά είναι ο διάλογος και η επικοινωνία μέσα στις οικογένειες.Συζήτηση με το παιδί για όσα το προβληματίζουν.Συνεργασία καθηγητών και γονέων για ενημέρωση τυχόν αλλαγής συμπεριφοράς μέσα στο σχολικό περιβάλλον.Αν υπάρχουν σημάδια που μας προκαλούν ανησυχία,η γνώμη ενός ειδικού είναι αναγκαία. ώστε να μάθει ο γονιός πως θα αντιμετωπίση το πρόβλημα.
Ψυχική Υγεία
Ψυχική υγεία θεωρείται η κατάσταση συναισθηματικής ευεξίας,όπου το άτομο μπορεί να ζει και να εργάζεται με άνεση μέσα στην κοινότητα και να ικανοποιείται από τα προσωπικά του χαρακτηριστικά και επιτεύγματα.Η ψυχική υγεία είναι μέρος της γενικής υγείας του ανθρώπου και αποτελεί συνάρτηση πολλών παραγόντων που αφορούν τη φυσική,την ψυχική,καθώς και την κοινωνική του κατάσταση.
Ψυχική Διαταραχή
Ψυχική διαταραχή είναι όρος με τον οποίο εκφράζουμε ένα ευρύ φάσμα συμπτωμάτων που προκαλούν προβλήματα στη σκέψη,το συναίσθημα και τη συμπεριφορά του ατόμου και στην επικοινωνία του με τους γύρω του.Μπορεί να προσβάλει άτομα κάθε ηλικίας και μπορεί να παρουσιαστεί σε κάθε οικογένεια.
Ένας από τους μύθους που επικρατεί είναι ότι η ψυχική διαταραχή πρόκειται για αδυναμία χαρακτήρα και ότι αυτοί που υποφέρουν μπορούν να συνέλθουν μόνοι τους αν προσπαθήσουν.ΛΑΘΟΣ.Στην πραγματικότητα οι ψυχικές ασθένειες είναι κανονικές ασθένειες,όπως οι καρδιοπάθειες,ο καρκίνος, και βελτιώνονται με την κατάλληλη θεραπεία.
Οι διάφορες ψυχικές διαταραχές εκδηλώνονται με μια ποικιλία συμπτωμάτων όπως η ψυχική ένταση,η συναισθηματική αστάθεια,η διαταραγμένη συμπεριφορά,η έκπτωση της μνήμης,η μειωμένη επίγνωση της πραγματικότητας,οι ψευδαισθήσεις ή οι παραληρητικές ιδέες.Τα συμπτώματα ή εμφανίζονται ξαφνικά ή γίνονται έντονα μετά από μια περίοδο φυσιολογικής ζωής.Πολλές φορές υπάρχουν συμπτώματα στο παρελθόν,που αν κάποιος τους είχε δώσει σημασία,θα μπορούσε να προλάβει την εξέλιξή τους.
Ποιές ψυχικές διαταραχές υπάρχουν
Αυτές είναι:
οι αγχώδεις διαταραχές όπως η διαταραχή πανικού,οι φοβίες
οι συναισθηματικές διαταραχές όπως η κατάθλιψη
η σχιζοφρένεια
η άνοια
διαταραχές από κατάχρηση ουσιών και αλκόολ
διαταραχές προσωπικότητας
αναπτυξιακές,όπως ο αυτισμός
μαθησιακές
διαταραχές πρόσληψης τροφής όπως ανορεξία,βουλιμία
οι ψυχοσωματικές διαταραχές
οι διαταραχές ύπνου
οι σεξουαλικές διαταραχές
Τί τις προκαλεί
Πολλοί και διαφορετικοί παράγοντες παίζουν ρόλο στην εμφάνιση των ψυχικών διαταραχών:γενετικά χαρακτηριστικά,βιοχημεία εγκεφάλου,συνθήκες και γεγονότα της ζωής,οι σχέσεις με την οικογένεια και το περιβάλλον.Ανεξαρτήτως όμως της αιτίας,τα άτομα που υποφέρουν από ψυχική διαταραχή αισθάνονται αβοήθητα και δυσκολεύονται να ζήσουν τη ζωή τους με τον τρόπο που επιθυμούν.
Πώς μπορεί κανείς να τις αντιμετωπίσει
Σήμερα οι ψυχικές διαταραχές αντιμετωπίζονται,επιτρέποντας στους πάσχοντες να λειτουργούν με επάρκεια στην κοινωνία.Οι θεραπείες είναι σύνθετες ανάλογα τον τύπο της διαταραχής και τις ανάγκες του πάσχοντος.Συνήθως περιλαμβάνουν φαρμακευτική αγωγή,ψυχοθεραπείες και υποστήριξη στην καθημερινή ζωή και εργασία.Η ενεργητική συμμετοχή της οικογένειας και του κοινωνικού δικτύου παίζουν σημαντικό ρόλο στην αντιμετώπιση των ψυχικών διαταραχών.
Πού μπορεί να απευθυνθεί κανείς
Στην αντιμετώπιση της ψυχικής διαταραχής μπορούν να βοηθήσουν επαγγελματίες διαφόρων ειδικοτήτων: ψυχίατροι,ψυχοθεραπευτές,ψυχολόγοι,κοινωνικοί λειτουργοί,νοσηλευτές,εργοθεραπευτές,λογοθεραπευτές κ.α.
Επίσης σε υπηρεσίες ψυχικής υγείας της περιοχής σας.Τέτοιες είναι
Τα κέντρα Ψυχικής Υγείας
Τα Ψυχιατρικά Τμήματα των Γενικών Νοσοκομείων
Τα Ψυχιατρικά Νοσοκομεία
Οι εξειδικευμένες δομές ψυχικής υγείας
Βοήθεια και ενημέρωση παρέχουν επίσης σύλλογοι ασθενών και οικογενειών.
"Στην χούφτα της αγάπης χωράει το σύμπαν" Γ.Ρίτσος
Η 10 Οκτωβρίου κάθε έτους έχει καθιερωθεί ως Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας.
