Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΕΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΕΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 18 Ιουνίου 2013

Πτυχές της ζωής του Αϊνστάιν που δε γνωρίζουμε...

Σε ένα βιβλίο που διάβαζα σχετικά με την αυτοεκτίμηση,διάβασα το συγκεκριμένο απόσπασμα που αναφέρεται σε μικρότητες της καθημερινής ζωής του Αϊνστάιν,που είδαν τα τελευταία χρόνια τη δημοσιότητα από την αλληλογραφία του.Συγκεκριμένα το κείμενο λέει ότι μέσα από την αλληλογραφία βλέπουμε  τον σπουδαίο αυτό άντρα,που θα πρέπει να είχε ανεπτυγμένη αυτοεκτίμηση,να αδιαφορεί εντελώς για την αυτοεκτίμηση της συζύγου του Μιλέβα,στην οποία είχε γράωψει τις ακόλουθες εντολές:

"α)Να φροντίζετε ώστε 1)τα εσώρουχα και τα σεντόνια μου να βρίσκονται πάντα στη θέση τους, 2) να σερβίρονται στο γραφείο μου τρία γεύματα τη μέρα, 3) το δωμάτιο και το γραφείο μου να είναι πάντα τακτοποιημένα, να μην αγγίζει κανείς άλλος τα γραπτά μου εκτός από εμένα.
β)Δεν επιζητείτε καμία προσωπική σχέση μαζί μου,εκτός από εκείνες που είναι απαραίτητες για κοινωνικούς λόγους.Ιδίως δεν θα απαιτήσετε ποτέ: 1) να παραμείνω μαζί σας στο σπίτι, 2) να σας συνοδέυσω σε επίσκεψη ή ταξίδι.
γ)Θα τηρείτε κατά γράμμα τις ακόλουθες οδηγίες: 1) δεν θα μου ζητάτε εκδηλώσεις στοργής,ούτε ποτέ θα μου το προσάψετε, 2) θα μου απαντάτε αμέσως όταν σας απευθύνω το λόγο, 3) θα βγαίνετε από το γραφείο και το δωμάτιο μου αμέσως όποτε σας το ζητήσω,χωρίς να διαμαρτύρεστε, 4) δεν θα με εξευτελίσετε ποτέ στα μάτια των παιδιών μου,ούτε με λόγια,ούτε με έργα."

Ένας άνθρωπος ευφυής,που είχε τιμηθεί με Νόμπελ και τον ενδιέφερε πολύ η δημόσια εικόνα του,ωστόσο απαξιούσε για τη συζυγό του και αδιαφορούσε για τη δική της αυτοεκτίμηση.
Το κείμενο τελειώνει διευκρινίζοντας ότι εκείνη την εποχή ο φυσικός είχε παράλληλη σχέση με μια άλλη γυναίκα και ήθελε με κάθε τρόπο να αποφύγει το διαζύγιο,που θα αποτελούσε σκάνδαλο για την εποχή,εν έτει 1914.Λίγους μήνες αργότερα η συζυγός του τον εγκατέλειψε,παίρνοντας μαζί της και τα δυο παιδιά τους-και το σκάνδαλο δεν το γλίτωσε,συμπληρώνω εγώ...

                                   C. PATRICE,"Einstein et la relativite amoureuse",1996.

                                                                           

Τρίτη 27 Νοεμβρίου 2012

Άλμπερτ Μπαντούρα (Albert Bandura)

Ο Άλμπερτ Μπαντούρα (γεννημένος 4 Δεκεμβρίου, 1925, στην Αλμπέρτα του Καναδά) είναι ψυχολόγος και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ(David Starr Jordan Professor Emeritus of Social Science in Psychology at Stanford University). Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, που κρατάει σχεδόν έξι δεκαετίες, ο Μπαντούρα συνέβαλε σημαντικά σε πολλούς τομείς της ψυχολογίας, όπως τη κοινωνικογνωστική θεωρία, τη θεραπεία και τη ψυχολογία της προσωπικότητας, και επηρέασε τη μετάβαση μεταξύ συμπεριφορισμού και γνωστικής ψυχολογίας. Είναι γνωστός ως ο εισηγητής της θεωρίας κοινωνικής μάθησης και της θεωρίας αυτοαποτελεσματικότητας και είναι υπεύθυνος για το πείραμα του 1961 με τη κούκλα Μπόμπο (Bobo Doll experiment).
Μια έρευνα το 2002 κατέταξε το Μπαντούρα ως το τέταρτο πιο συχνά επικαλούμενο ψυχολόγο όλων των εποχών, πίσω από τον Μπ.Φ.Σκίνερ (B.F.Skinner), τον Σίγκμουντ Φρόυντ(Sigmund Freud) και τον Ζαν Πιαζέ (Jean Piaget), και ως τον πιο επικαλούμενο εν ζωή. Ο Μπαντούρα περιγράφεται ως ο σπουδαιότερος εν ζωή ψυχολόγος και ένας απ’ τους πιο σημαίνοντες ψυχολόγους όλων των εποχών.
Το 2008 ο Μπαντούρα κέρδισε το βραβείο Grawemeyer στη Ψυχολογία.

Έρευνα

Ο Μπαντούρα αρχικά επηρεάστηκε από τη δουλειά του Ρόμπερτ Σίαρς(Robert Sears) στο οικογενειακό ιστορικό της κοινωνικής συμπεριφοράς και της αποζημιωτικής μάθησης. Ο Μπαντούρα στην αρχική του έρευνα έδωσε βάση στο ρόλο της κοινωνικής μοντελοποίησης στο κίνητρο, τη σκέψη και τη πράξη. Σε συνεργασία με τον Ρίτσαρντ Γουόλτερς(Richard Walters), το πρώτο μαθητή του για διδακτορικό, προχώρησε σε μελέτες για τη κοινωνική μάθηση και την επιθετικότητα. Οι κοινές προσπάθειες τους ανέδειξαν το σημαντικό ρόλο της μοντελοποίησης στην ανθρώπινη συμπεριφορά και οδήγησαν σε ένα πρόγραμμα για έρευνα των μηχανισμών της μάθησης μέσω παρατήρησης.

Θεωρία της Κοινωνικής Μάθησης

Στην αρχική φάση της έρευνας του ο Μπαντούρα ανέλυσε τα θεμέλια της ανθρώπινης μάθησης και τη κλίση των παιδιών και των ενηλίκων να μιμούνται συμπεριφορές που παρατηρούν σε άλλους. (Είναι ένα κοινό λάθος, ακόμα και από ψυχολόγους, να συγχέουν τις λέξεις “μιμούμαι” και “διαμορφώνω”. Για παράδειγμα, ένα παιδί αντιγράφει, αλλά δε διαμορφώνει τη συμπεριφορά του βλέποντας κάποιον άλλο. Εκδηλώνει ή μιμείται μια “νέα” συμπεριφορά παρατηρώντας ένα πρότυπο.)

Ανάλυση της επιθετικότητας

Η έρευνα του Μπαντούρα με τον Γουόλτερς οδήγησε στο πρώτο του βιβλίο, Adolescent Aggression το 1959, και σε ένα επακόλουθο βιβλίο, Aggression: A Social Learning Analysis το 1973. Σε μια περίοδο, όπου κυριαρχούσε ο συμπεριφορισμός του Μπ.Φ.Σκίνερ(B.F.Skinner), ο Μπαντούρα πίστευε ότι η υπόθεση ότι η μεταβολή της συμπεριφοράς είναι αποτέλεσμα αμοιβής και τιμωρίας είναι ανεπαρκής και ότι πολλές συμπεριφορές μαθαίνονται από άλλους ανθρώπους. Ο Μπαντούρα ξεκίνησε να αναλύει μέσα μεταχείρισης επιθετικών παιδιών αναγνωρίζοντας τις πηγές βίας στη ζωή τους. Αρχική έρευνα στο τομέα είχε ξεκινήσει τη δεκαετία του 40’ από τον Νίαλ Μίλερ(Neal Miller) και τον Τζον Ντόλαρντ(John Dollard). Η συνέχεια της έρευνας από τον Μπαντούρα κατέληξε στο πείραμα με τη κούκλα Μπόμπο και το 1977 στη τρομερά σημαίνουσα θεωρία Κοινωνικής Μάθησης. Πολλές από τις καινοτομίες του Μπαντούρα προήλθαν από την εστίαση του στην εμπειρική και αναπαραγώγιμη διερεύνηση, που ήταν ξένες σε ένα πεδίο της ψυχολογίας, όπου κυριαρχούσαν οι θεωρίες του Φρόυντ.
Το πείραμα με τη κούκλα Μπόμππο
Το 1961 ο Μπαντούρα διεξήγαγε ένα αμφιλεγόμενο πείραμα, γνωστό ως το πείραμα με τη κούκλα Μπόμπο, για να μελετήσει μοντέλα συμπεριφοράς, μέσω της θεωρίας κοινωνικής μάθησης, και ότι παρόμοιες συμπεριφορές έχουν αποκομισθεί από άτομα μορφοποιώντας τη δική τους συμπεριφορά με βάση πράξεις κάποιων προτύπων. Το πείραμα επικρίθηκε από κάποιους για ηθικούς λόγους, όπως το ότι εκπαιδεύει τα παιδιά προς την επιθετικότητα. Τα αποτελέσματα του Μπαντούρα από το πείραμα άλλαξαν τη πορεία της σύγχρονης ψυχολογίας και τους αποδόθηκε ευρέως ότι βοήθησαν να αλλάξει η εστίαση στην ακαδημαϊκή ψυχολογία από το συμπεριφορισμό στη γνωστική ψυχολογία. Το πείραμα είναι μεταξύ των πιο εγκωμιασμένων ψυχολογικών πειραμάτων.

                                                                                                              πηγή:    wikipedia

Πέμπτη 24 Νοεμβρίου 2011

Μαρία Χουρδάκη 1918-2010



Η Μαρία Χουρδάκη, γεννήθηκε στο Ρέθυμνο το 1918 και πέθανε στην Αθήνα το 2010. Αφιέρωσε όλη τη μακροχρόνια επιστημονική της δράση στο μεγάλο πρόβλημα της ψυχικής υγείας του ατόμου. Είχε πάντα ιδιαίτερη ευαισθησία ως προς τον πάσχοντα άνθρωπο και ιδιαίτερα το παιδί, καθώς εργάστηκε με τον καθηγητή Dubosson στη Γενεύη, για την πρακτική της ως ψυχολόγος σε τμήμα παιδιών με ειδικές ανάγκες.

Οι αναζητήσεις της προς τον Άνθρωπο την οδήγησαν στη Φιλοσοφική Σχολή, απ’ όπου πήρε το πτυχίο της. Όμως, στη Φιλοσοφική Σχολή δε βρήκε ό,τι πραγματικά ζητούσε. Γι’ αυτό σκέφτηκαν με το σύζυγό της, Δημήτρη Χουρδάκη – μαθηματικό, με σπουδές Αρχιτεκτονικής – να φύγουν μαζί στο εξωτερικό για να σπουδάσουν και οι δυο τις ειδικότητές τους.

Η Μαρία Χουρδάκη συνέχισε τις σπουδές της στη Γενεύη, στο Ινστιτούτο J. J. Rousseau σε θέματα Ψυχολογίας και Παιδαγωγικής. Οι σπουδές στη Γενεύη της έδωσαν πολλά σ’ ό,τι αφορά την τεχνική και μεθοδολογία της τότε νέας επιστήμης, της Ψυχολογίας. Ωστόσο, δεν αρκέστηκε σε αυτές. συνέχισε τις σπουδές της στο Παρίσι, που την εποχή εκείνη αποτελούσε το θερμοκήπιο, το σταυροδρόμι των θεωρητικών επιστημών: Φιλοσοφία, Ψυχολογία, Κοινωνιολογία. Στο Παρίσι, φοιτά στο Ινστιτούτο Ψυχολογίας της Σορβόννης. Παράλληλα, φοιτά στο Ινστιτούτο Επαγγελματικού Προσανατολισμού (Institut de lOrientation Professionnelle), ενώ είχε ήδη γράψει σχετικό βιβλίο (το οποίο είχε βραβευτεί).

Πέρα από τις σπουδές της, στο Παρίσι παρακολούθησε τις ανεπανάληπτες συζητήσεις των διανοούμενων της εποχής που γίνονταν στα μεγάλα βιβλιοπωλεία. Εκεί γινόταν η συνάντηση των Sartres, Simone de Bouvoir, Louis Aragon, Henri Wallon, Joliot Curie κ.ά. Αυτοί και πολλοί άλλοι έρχονταν τακτικά στο Πανεπιστήμιο, δημιουργώντας αφόρμηση για έναν πλούσιο διάλογο, που έγινε τελικά το καλύτερο Πανεπιστήμιό της.

Με όλες αυτές τις σκέψεις, τους προβληματισμούς, έρχεται στην Αθήνα το 1960 και αρχίζει αμέσως τη δράση της με διαλέξεις γύρω από τη νέα επιστήμη της Ψυχολογίας και την αξία της ψυχικής υγείας. Θέλοντας να τονίσει το ρόλο της οικογένειας ως προς τη διαμόρφωση της ψυχικής υγείας του παιδιού, στράφηκε προς την ίδρυση των Σχολών Γονέων.

Στις 17 Γενάρη του 1962 έγινε η πρώτη διάλεξη για τις Σχολές Γονέων στην Αθήνα μετά την οποία ακολούθησε η εγγραφή 300 Αθηναίων, που ήθελαν να παρακολουθήσουν τις εργασίες της και τη συμβουλευτική της (παγκόσμιο ρεκόρ). Στη συνέχεια, ιδρύει τον Πανελλήνιο Σύνδεσμο Σχολών Γονέων, ένα μορφωτικό σωματείο που συντονίζει τη λειτουργία των Σχολών Γονέων σε όλη την Ελλάδα, το οποίο λειτουργεί με επιτυχία μέχρι σήμερα.

Το 1964 προσκλήθηκε στο Παρίσι από τον Andre Isambert, Πρόεδρο των Σχολών Γονέων της Γαλλίας και υπέγραψε ως εκπρόσωπος της Ελλάδας την ιδρυτική πράξη της FIEP (International Federation for ParentsEducation – Διεθνής Ομοσπονδία για την Εκπαίδευση των Γονέων). Ανήκει στο Διοικητικό της Συμβούλιο μέχρι σήμερα (εκλογές ανά τριετία).

Αναζητώντας τομείς πέρα από την οικογένεια, στους οποίους και η πρόληψη της ψυχικής υγείας θεωρείται αναγκαία, στρέφεται προς το εκπαιδευτικό σύστημα γιατί θεωρεί ότι δεν επιτελεί το χρέος του, σ’ ό,τι αφορά την ψυχική υγεία των μαθητών. Θεωρεί ότι η παιδεία μας ασχολείται κυρίως με το γνωστικό τομέα, παραβλέποντας το μέγα θέμα της ψυχικής υγείας.

Η Μαρία Χουρδάκη μελέτησε και εφάρμοσε (από το 1966 μέχρι σήμερα) αντιαυταρχικό σύστημα σε ιδιωτικό σχολείο της Αθήνας, με άριστα αποτελέσματα ως προς τη συγκροτημένη προσωπικότητα και την υπευθυνότητα των μαθητών στην κοινωνική τους ένταξη. Τα αποτελέσματα αυτά της άνοιξαν το δρόμο να μελετήσει και να οργανώσει το μέγα θέμα της πρόληψης των ναρκωτικών. Η Μαρία Χουρδάκη έφτασε τελικά στην άποψη που διατυπώνει στα βιβλία της, ότι αν το Υπουργείο Παιδείας οργάνωνε με πληρότητα το σύστημα του σχολείου, τα παιδιά φεύγοντας από το σχολείο αυτό δεν θα έπαιρναν ποτέ το δρόμο προς το Υπουργείο Υγείας. Όλα αυτά την οδήγησαν στην οργάνωση δικού της συστήματος Πρόληψης των Ναρκωτικών, που καθώς ενημέρωσε την FIEP, UNESCO κ.ά., πήρε την ονομασία Hourd System”.

Η εκλογή του κατάλληλου επαγγέλματος αποτελεί οπωσδήποτε στοιχείο ψυχικής υγείας. Είναι ό,τι έστρεψε τη Μαρία Χουρδάκη προς τη μελέτη και την ανάπτυξη του Επαγγελματικού Προσανατολισμού, άγνωστου κι αυτού, ως τότε, στη χώρα μας. Πέρα από το βιβλίο της και τις ειδικές σπουδές της στο θέμα του Επαγγελματικού Προσανατολισμού, ιδρύει το «Κέντρο Επαγγελματικού Προσανατολισμού», σε συνεργασία με την ψυχολόγο Μελίνα Σταύρου. Οργάνωσε σεμινάρια, έκανε πολλές διαλέξεις στο θέμα αυτό και συνέχισε με πολλούς συναδέλφους τη μελέτη του θέματος, την έρευνα και τη συμβουλευτική εφήβων. Κατά καιρούς, υπέβαλλε ειδικές προτάσεις για την εφαρμογή του Επαγγελματικού Προσανατολισμού στο σχολείο, στους Υπουργούς Παιδείας.

Η Μαρία Χουρδάκη έχει συγγράψει πολλά βιβλία και άρθρα που έχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά και εφημερίδες. Αξίζει επίσης να αναφέρουμε τις πολυάριθμες διαλέξεις που πραγματοποίησε σε ολόκληρη την Ελλάδα, για τη διάδοση της επιστήμης της Ψυχολογίας. Πήρε μέρος και οργάνωσε αρκετά συνέδρια, Πανελλήνια και Διεθνή. Τέλος, είναι γνωστό ότι η Μαρία Χουρδάκη, ύστερ’ από δεκαετείς προσπάθειες (1976-1986) με το Υπουργείο Παιδείας και τους Υπουργούς, ίδρυσε το πρώτο Πανεπιστημιακό Τμήμα Ψυχολογίας στο Ρέθυμνο της Κρήτης, του οποίου υπήρξε πρώτος Πρόεδρος. Το 1995 της απονεμήθηκε ο τίτλος της Επίτιμης Προέδρου του Τμήματος.

Η Μαρία Χουρδάκη τιμήθηκε πολλές φορές για το έργο της. Από την Ακαδημία Αθηνών, τον Ερυθρό Σταυρό (Χρυσούς Σταυρός), από τη Διεθνή FIEP, από τα Πανεπιστήμια, από το Σύλλογο Ελλήνων Ψυχολόγων, από σωματεία, από Δήμους, από Κοινότητες και το σπουδαιότερο, όπως συνηθίζει να λέει, από την Αγάπη του Ανθρώπου.

Θα πρέπει επίσης να αναφέρουμε ότι η δράση της στην κατοχύρωση της Ειρήνης στον κόσμο είναι σημαντική. Υπάρχει και το σχετικό βιβλίο της με τίτλο: «Εκπαίδευση στην Ειρήνη», το σχετικό βραβείο του ΟΗΕ και άλλα που δεν επιθυμεί η ίδια να αναφέρονται, αλλά εύχεται τη συνέχειά τους στη νέα γενιά.www.sxolesgoneon.gr (Πανελλήνιος Σύνδεσμος Σχολών Γονέων)