Ο όρος πελάτης στην κοινωνική εργασία

Ο εξυπηρετούμενος αποκαλείται και εναλλακτικά πελάτης από το ρήμα πελάζω:πλησιάζω.

Επαγγέλματα-"λειτουργήματα"

Με τον όρο "λειτούργημα" προσδιορίζονται ορισμένα επαγγέλματα,χαρακτηριστικά των οποίων είναι η κοινωνική χρησιμότητά τους και η πρόσωπο με πρόσωπο επικοινωνία του επαγγελματία με τα άτομα,τα οποία απευθύνεται.Ως λειτουργήματα χαρακτηρίζονται τα επαγγέλματα του ιερέα,του ιατρού,του δασκάλου και του κοινωνικού λειτουργού.

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΙ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ

                                           ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΙ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Αναγκαιότητα: Συσσωρευμένα προβλήμaτα

(κοινωνικοοικονομικά, συναισθηματικά, παραβατικότητα, βια, κοινωνικός αποκλεισμός, ναρκωτικά, φτώχεια, κρίση θεσμού της οικογένειας και άλλων αξιών, απρόσωπες σχέσεις μέσα και έξω από το σχολείο, έλλειψη επικοινωνίας μεταξύ παιδιού και οικογένειας, απομόνωση-αποξένωση παιδιού, έλλειψη κοινωνικοποίησης, αποστασιοποίηση από σχολικές δραστηριότητες, έλλειψη δημιουργικότητας και φαντασίας)

Ρόλος Κοινωνικού Λειτουργού

Να χρησιμοποιήσει τις διαπροσωπικές και επαγγελματικές ικανότητες και τη θεωρητική του/της κατάρτιση με σκοπό την ενδυνάμωση των προσωπικών και κοινωνικών λειτουργιών των παιδιών, μέσα στο σχολείο αλλά και την οικογένεια

Στόχοι του Κοινωνικού Λειτουργού

·         Να οικοδομήσει σχέσεις που η ουσία θα είναι ο σεβασμός παιδιών, οικογένειας και δασκάλων και η κατανόηση των προβλημάτων τους.

·         Να δημιουργήσει δίαυλους επικοινωνίας μεταξύ Κ.Λ, παιδιών, οικογένειας και εκπαιδευτικών.

·         Να συνεργαστεί με τους δασκάλους για την παραπομπή περιπτώσεων και εντοπισμό περιοχών που οι εκπαιδευτικοί χρειάζονται βοήθεια για να αντιμετωπίσουν προσωπικά και κοινωνικά προβλήματα των παιδιών.

·         Να αξιολογήσει την κάθε περίπτωση χρησιμοποιώντας τη θεωρία, την παρατήρηση, την ερώτηση ,τη συνέντευξη.

·         Να συνεργαστεί με την οικογένεια για την αντιμετώπιση όποιων δυσκολιών, κάνοντας επισκέψεις στο σπίτι, παίρνoντας ιστορικό, παρατηρώντας το παιδί μέσα στην οικογένεια.

·         Να έρθει σε επαφή με τα παιδιά και να συνεργαστεί σε προσωπικό επίπεδο ή μέσα στην ομάδα μαζί τους για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν και με τρόπο κατάλληλο προς αυτά.

·         Να συνεργαστεί με το σύλλογο γονέων με σκοπό την ενημέρωσή τους πάνω σε θέματα σχετικά με τα παιδιά και σε θέματα ευρύτερου κοινωνικού ενδιαφέροντος (πχ προσκλήσεις ειδικών) αλλά και την ανταλλαγή εμπειριών, δημιουργώντας ομάδες γονέων με κοινά ενδιαφέροντα/προβλήματα (Σχολές Γονέων)

·         Να συντονίσει την επαφή των παιδιών με κοινωνικούς φορείς και την ευρύτερη κοινότητα με σκοπό την κοινωνική αφύπνιση και ενημέρωση.

·         Να σχηματιστούν ομάδες δημιουργικής απασχόλησης με σκοπό την ανάπτυξη ομαδικής συνεργασίας και κοινωνικής ένταξης και τη μελέτη δυναμικών.

Σχέσεις Κοινωνικού Λειτουργού, Σχολείου και Εκπαιδευτικών

·        Σεβασμός στο εκπαιδευτικό έργο των δασκάλων και προσπάθεια ανεύρεσης κοινής λύσης σε πρακτικά ζητήματα όπως ώρες παρατήρησης, χώρος-χρόνος συνεργασίας με τα παιδιά κλπ.

·        Ευαισθητοποίηση στις ιδιαιτερότητες του σχολείου και την ιεραρχική δομή πχ φασαρία, παιδιά που τρέχουν, ο τρόπος που απευθύνονται στους εκπαιδευτικούς, ο ρόλος του διευθυντή κλπ.

·        Ειλικρινής περιγραφή των αρμοδιοτήτων και δυνατοτήτων του Κ.Λ. Αποδοχή της άποψης ότι ο Κ.Λ μπορεί να υποστηρίξει και να βοηθήσει τη λύση των προβλημάτων αλλά ΟΧΙ να λύσει τα προβλήματα από μόνος του.

                                                                       Βασιλική Σωτηράκη

Κοινωνική Λειτουργός-Συντονίστρια/εκπαιδεύτρια Σχολών Γονέων

                                Μέλος Πανελλήνιου Συνδέσμου Σχολών Γονέων

Διεθνής Ημέρα Κοινωνικής Εργασίας 27/3

Η Διεθνής Ημέρα Κοινωνικής Εργασίας γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 27 Μαρτίου, με πρωτοβουλία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Κοινωνικών Λειτουργών (IFSW), για να αναδείξει το έργο των κοινωνικών λειτουργών, που συχνά επιτελείται κάτω από αντίξοες συνθήκες.

Παρατήρηση

Η παρατήρηση σαν μέθοδος εκμάθησης αλλά και έρευνας έχει τις ρίζες της στην ψυχανάληση και για πολλά χρόνια έχει χρησιμοποιηθεί στην ψυχανάλυση,στην κλινική ψυχολογία αλλά και στην ψυχοθεραπεία των παιδιών,η χρησιμότητά της όμως πλέον σαν γνωστικό εργαλείο έχει αναγνωριστεί και σε ευρύτερους τομείς όπως η εκπαίδευση και η κοινωνική εργασία.

Μερικές από τις χρησιμότητες της παρατήργσης:

• Απόκτηση γνώσης για τα στάδια ανάπτυξης του παιδιού,φυσικά,διανοητικά και ψυχολογικά,τις ανάγκες του,το είδος της προσκόλλησης του και για μη γλωσσικούς τρόπους επικοινωνίας (με τα μάτια,το σώμα κλπ).
• Καλύτερη κατανόηση του κόσμου του παιδιού,άρα και η δυνατότητα καλύτερης επικοινωνίας με το παιδί.
• Διερεύνηση ζητημάτων σχετικά με τα όρια προσωπικού/επαγγελματικού
• Η ευκαιρία να αναπτύξη και να δοκιμάσει μια σειρά από ικανότητες με πιο σημαντική την ικανότητα για κριτική σκέψη.
• Να κατανοήση την σχέση μεταξύ ανθρώπινων πράξεων και κοινωνικών δομών.Πως το καθένα εξαρτάται και επηρεάζεται από το άλλο.
• Τους τρόπους με τους οποίους οι ανθρώπινες απόψεις,εμπειρίες,φιλοδοξίες και προσδοκίες διαμορφώνονται διαμέσου παραμέτρων όπως η ηλικία,η κοινωνική τάξη,το φύλο.η φυλή και οι ειδικές ανάγκες.
• Να κατανοήσει και να περιγράψει την ανάπτυξη της σχέσης μεταξύ παιδιού και των άλλων,συμπεριλαμβανομένων,του παρατηρητή και σημαντικών προσώπων στη ζωή του παιδιού όπως ο εκπαιδευτικός και να προσπαθήσει να καταλάβει τα ασυνείδητα στοιχεία της συμπεριφοράς όπως και του κώδικες επικοινωνίας.
• Να κατανοήσει ζητήματα όπως η ικανότητα διαπαιδαγώγησης,κοινωνική τάξη,φύλο και να σκεφτεί μια γκάμα από διαφορετικά μοντέλα οικογένειας.
• Να αποφύγει τα βιαστικά συμπεράσματα με την άναπτυξη της ικανότητας να βλέπει,να ακούει και να αισθάνεται.

Διαφορές μεταξύ Συμβουλευτικής συνέντευξης και συζήτησης

Στα πλαίσια της Συμβουλευτικής διαδικασίας,η συνέντευξη είναι βασική μέθοδος διαγνωστικής εκτίμησης και παρέμβασης της Κοινωνικής Εργασίας και αποτελεί μέσω και εργαλείο πρακτικής
Η συνέντευξη με το συμβουλευόμενο που είναι εξορισμόυ μια μορφή λεκτικής επικοινωνίας,είναι το σημαντικότερο εργαλείο για την παρέμβαση του κοινωνικού λειτουργού.
Η Συμβουλευτική διαδικασία ακολουθεί τεχνικές διαλόγου που με μια πρώτη ματιά θα έμοιαζαν με συζήτηση,ωστόσο δεν είναι έτσι καθώς οι παρεμβάσεις του κοινωνικού λειτουργού δεν είναι τυχαίες και έχου συγκεκριμένο στόχο.
Παρακάτω συνοψίζονται διαφορές μεταξύ συμβουλευτικής συνέντευξης και ελεύθερης συζήτησης

Συμβουλευτική συνέντευξη 

• συγκεκριμένος στόχος
• εστίαση σε ένα ή περισσότερα θάματα
• στοχεύει στη αλλαγή στάση και απόψεων γνωσιακού πεδίου,χρησιμοποιώντας τη μαιευτική μέθοδο
• η ενσυναίσθηση είναι βασική προϋπόθεση για τη διαδικασία της συνέντευξης
• γίνεται σε κλειστό χώρο,όπου προστατεύεται το απόρρητο
• ρόλοι προδιαγεγραμμένοι(εξουσία συμβούλου)
• αποφυγή αναφοράς από τον σύμβουλο/κοινωνικό λειτουργό σε προσωπικές εμπειρίες ή απόψεις
• διασφάλιση του απορρήτου
• παρακολουθείτε από τρίτους μόνο για εκπαιδευτικού ή εποπτείας λόγους
• διάρκεια καθορισμένη και περιορισμένη
• θεραπευτική σημασία της σιωπής
• η συνέντευξη θα πρέπει να προσφέρει έναν ασφαλή χώρο για την έκφραση των συναισθημάτων από τον συμβουλευόμενο
• η σύμβουλος/κοινωνικός λειτουργός χρησιμοποιεί την ενεργητική ακρόαση* και την ανατροφοδότηση**,για να βεβαιωθεί οτι έχει ακούσει σωστά αυτά που λέει ο συμβουλευόμενος
• κλείσιμο με συμπεράσματα-πόρισμα  

*παρακολούθηση,σύνθεση και ανάλυση από πλευράς κοινωνικού λειτουργού των λεγόμενων του συμβουλευόμενου.Δηλαδή του τρόπου με τον οποίο τα λέει και τί τον ώθησε να τα πει
**τεχνική που έχει ως σκοπό να επιβεβαιώσει τι γνωρίζουν ή τι αισθάνονται οι άλλοι άνθρωπη για τη συμπεριφορά και τη στάση μας

Συζήτηση/κουβέντα                                  

• μη συγκεκριμένος στόχος
• ελεύθερο θέμα
• καταβάλλεται προσπάθεια για να πείσει κανείς τους άλλους
• αντιπαράθεση απόψεων,χωρίς να υπάρχει απαραίτητα συναισθηματική κατανόηση.Ενδέχεται οι δυο συνομιλητές να ταυτίζονται συναισθηματικά
• δεν υπάρχει ορισμένος και ανοιχτός χώρος
• ισοτιμία στη συμμετοχή
• η ανταλλαγή εμπειριών είναι συχνή
• η συζήτηση συνήθως δεν είναι απόρρητη
• παρακολουθείται συχνά από τρίτους
• μη καθορισμένη διάρκεια
• μικρότερη αξία της σιωπής
• συνήθως προσπαθεί κανείς να κρύψει τα συναισθήματά του 
• ο συνομιλητής βιάζεται να απαντήσει και ακούει μόνο τα μισά από όσα λέει ο συνομιλητής εου
• το θέμα ή τα θέματα παραμένουν ανοιχτα 

Αποσπάσματα από το βιβλίο "Η ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ-Δεξιότητες και Τεχνικές" της Αγάπης Κανδυλάκη

Στόχοι Κοινωνικής Εργασίας

Οι κοινωνικοί λειτουργοί ενδιαφέρονται για τη σχέση ανάμεσα στα "προσωπικά προβλήματα" και τα δημόσια ζητήματα.Ασχολούνται με τις γενικές συνέπειες των προσωπικών προβλημάτων και τις επιπτώσεις των πιο γενικών θεμάτων πάνω στα άτομα.
Στόχοι της κοινωνικής εργασίας είναι:
α)Να εκτιμήσει/διαγνώσει την κατάσταση και το παρουσιαζόμενο πρόβλημα
β)Να εντοπίσει τα δυνατά σημεία και τους πόρους των ατόμων,ομάδων,οικογενειών και κοινοτήτων με τις οποίες συνεργάζεται.
γ)Να βοηθήσει τους εξυπηρετούμενους να χρησιμοποιήσουν και αναπτύξουν περαιτέρω τις δικές τους ικανότητες επίλυσης των προβλημάτων (π.χ να αναπτύξουν νέες δεξιότητες για τη φροντίδα των παιδιών με στόχο τη βελτίωση των ενδοοικογενειακών σχέσεων)
δ)Να δημιουργήσει νέους συνδέσμους ανάμεσα στα άτομα και τα συστήματα παροχής υπηρεσιών (π.χ να βοηθήσει κάποιον που απέκτησε πρόσφατα μια αναπηρία να νιώσει άνετα σε μια κοινωνική λέσχη της περιοχής,συστήνοντάς τον με τον κατάλληλο τρόπο και προσπαθώντας να διασφαλίσει οτι θα γίνει ευπρόσδεκτος και δεν θα απορριφθεί λόγω της αναπηρίας του)
ε)Να προωθήσει ή να τροποποιήσει τις σχέσεις των ατόμων με τα συστήματα παροχής υπηρεσιών (π.χ. να βοηθήσει κάποιον που κάνει αίτηση για ένα επίδομα,να παρουσιάσει την περίπτωσή του,έτσι ώστε να έχει μεγαλύτερες πιθανότητες επιτυχίας).
στ)Να βελτιώσει την αλληλεπίδραση ανάμεσα στα άτομα και τα συστήματα παροχής υποστήριξης (όπως οικογένειες).
ζ)Να συμβάλει στην ανάπτυξη και την αλλαγή της κοινωνικής πολιτικής.
η)Να προσφέρει πρακτική βοήθεια.
θ)Να λειτουργήσει ως φορέας κοινωνικού ελέγχου. (Αγάπη Κανδυλάκη,Η συμβουλευτική στην κοινωνική εργασία-δεξιότητες και τεχνικές,2008)

Κοινωνικά προβλήματα σχετίζονται με τον κύκλο ζωής

Οι κοινωνιολόγοι Freeman και Jones,τονίζουν ότι υπάρχουν κοινωνικά προβλήματα τα οποία έχουν ως αιτία την ηλικία του ατόμου μέσα στον κύκλο της ζωής.Η ηλικία είναι ένα σημαντικό σημείο αναφοράς σχετικά με τους ρόλους,τις προσδοκίες και τις υποχρεώσεις του ατόμου προς την κοινωνία.
Οι συγγραφείς χωρίζουν τον κύκλο της ζωής σε επτά στάδια.Κατά την άποψή τους,η συχνότητα και η έκταση κάποιων κοινωνικών προβλημάτων στην κοινότητα συνδέεται άμεσα με την ηλικία του ατόμου.Συνεπώς μπορούμε με βάση τη θέση του στον κύκλο της ζωής να κατατάξουμε διάφορα κοινωνικά προβλήματα και παράλληλα να οργανώσουμε στρατηγικές και προγράμματα για την αντιμετώπισή τους.Οι διάφοροι θεσμοί οικογένεια-σχολείο,καθώς επίσης και οι κοινωνικές υπηρεσίες αποβλέπουν στην κτάλληλη παρέμβαση ώστε να βοηθούνται τα άτομα στην ομαλή λειτουργία τους ανάλογα με το στάδιο στο οποίο βρίσκονται στον κύκλο της ζωής.
Η ανάλυση των κοινωνικών προβλημάτων με βάση τον κύκλο της ζωής είναι ιδιαίτερα χρήσιμη για στελέχη επαγγελμάτων υγείας και πρόνοιας,αφού πολλές από τις κοινωνικές υπηρεσίες είναι οργανωμένες με κεντρικό άξονα την ηλικία(π.χ. παιδικοί σταθμοί,Κ.Α.Π.Η.)
Τα στάδια αυτά είναι:βρεφική,νηπιακή ηλικία(0-5),παιδική και προεφηβεία (6-12),εφηβεία(13-17),νέοι ενήλικες(18-22),γάμος και γονϊκοί ρόλοι(23-45),μέση ηλικία(46-64) και τρίτη ηλικία(65 και πάνω)
Η διάκριση του κύκλου ζωής του ανθρώπου σε 7 στάδια από τους κοινωνιολόγους,σχεδόν ταυτίζεται με τη διαίρεση του κύκλου ζωής του ανθρώπου σε 8 στάδια αναπτύξεως από τον ψυχολόγο Eric Erikson (1982),ο οποίος υποστηρίζει ότι σε κάθε στάδιο ο άνθρωπος έχει ένα βασικό έργο να ολοκληρώσει.Το έργο αυτό συνδέεται με την ψυχολογική του εξέλιξη και τη συναισθηματική του ωριμότητα.Για πολλούς όμως ατομικούς,οικογενειακούς,κοινωνικούς και περιβαντολογικούς λόγους τα άτομα μπορεί να μην ολοκληρώσουν το έργο που σχετίζεται με το στάδιο στο οποίο βρίσκονται,οπότε η διαδικασία της εξέλιξης της προσωπικότητάς του ανακόπτεται,με επιπτώσεις πολλές φορές σοβαρές για τους ίδιους και το περιβάλλον τους.όταν συμβαίνει αυτό δημιουργούνται προβλήματα και καταστάσεις οι οποίες καθιστούν αναγκαία την παρέμβαση φιαφόρων κοινωνικών υπηρεσιών.(Π.Σταθόπουλος,Κοινωνική Πρόνοια,1996)

Διαμεθοδική Κοινωνική Εργασία

Ο όρος διαμεθοδική κοινωνική εργασία υοθετείται για να τονιστεί η αναγκαιότητα μιας προσεγγισης που συνδυάζει τις παραδοσιακές μεθόδους παρέμβασης,δηλαδή την κοινωνική εργασία με άτομα,με οικογένειες,με ομάδες,με την κοινότητα και τις τοπικές κοινωνίες,ανάλογα με τις εκάστοτε ανάγκες.
Αρχικά οι μέθοδοι παρέμβασης που χρησιμοποιούσε η κοινωνική εργασία βασίζονταν στο ιατρικό μοντέλο διάγνωσης και θεραπείας.Αργότερα με την εξέλιξη της επιστήμης αναπτύχθηκαν τρεις παραδοσιακές μέθοδοι:η κοινωνική εργασία με άτομα (ΚΕΑ),η κοινωνική εργασία με ομάδες (ΚΕΟ) και η κοινωνική εργασία με κοινότητα (ΚΕΚ).(Αγάπη Κανδυλάκη,Η συμβουλευτική στην κοινωνική εργασία-δεξιότητες και τεχνικές,2008)

Συμβουλευτική Κοινωνική Εργασία

Ο όρος συμβουλευτική αναφέρεται σε μια διαδικασία διαπροσωπικής επικοινωνίας μεταξύ τουλάχιστον δυο προσώπων,με αντικείμενο τν επίλυση προσωπικών ή και κοινωνικών ζητημάτων ή δυσκολιών που αντιμετωπίζει ο συμβουλευόμενος ή την παροχή βοήθειας για την επίτευξη ενός επιθυμητού στόχου του.
Η ταυτόχρονη εστίαση της κοινωνικής εργασίας στην πρόληψη και την αντιμετώπιση προβλημάτων που οφείλονται σε περιβαλλοντικούς παράγοντες,όπως οι συνθήκες ζωής της οικογένειας,οι κοινωνικοοικονομικές συνθήκες,ο κοινωνικός αποκλεισμός και η κοινωνική απομόνωση αναδεικνύει και αξιοποιεί πλευρές της συμβουλευτικής παρέμβασης,οι οποίες σχετίζονται περισσότερο με την ανάπτυξη δεξιοτήτων των συμβουλευόμενων και την εξεύρεση και αξιοποίηση πόρων για την αντιμετώπιση των εν λόγω δυσκολιών,παρά με την ίδια "ψυχοθεραπευτική παρέμβαση".Η συμβουλευτική παραπέμπει κυρίως σε παρεμβάσεις που εστιάζουν στο "εδώ και τώρα".
 Ο όρος συμβουλευτική στην κοινωνική εργασία δεν σημαίνει παροχή συμβουλών αλλά παραπέμπει στην αρχαιοελληνική έννοια του "συν-βουλεύομαι","σκέφτομαι μαζί με κάποιον σε μια σχέση ισοτιμίας".Στοχεύει στη διευκόλυνση για την αναζήτηση λύσης και όχι στην παροχή συμβουλών και στην πιεστικά κατευθυντική παρέμβαση.(Αγάπη Κανδυλάκη,Η συμβουλευτική στην κοινωνική εργασία-δεξιότητες και τεχνικές,2008)

Επάγγελμα Κοινωνικός Λειτουργός

 Με τον όρο λειτούργημα προσδιορίζονται ορισμένα επαγγέλματα χαρακτηριστικά των οποίων είναι η κοινωνική χρησιμότητα και η "πρόσωπο με πρόσωπο" επικοινωνία του επαγγελματία με τα άτομα στα οποία απευθύνεται.Ως λειτουργήματα χαρακτηρίζονται τα επαγγέλματα του ιερέα,του ιατρού,του δασκάλου,του κοινωνικού λειτουργού (Θεανώ Καλλινικάκη,Κοινωνική Εργασία,1998)
Οι κοινωνικοί λειτουργοί ασχολούνται με τη φύση, την αιτιολογία και την επίλυση των κοινωνικών προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι κοινωνικά αποκλεισμένες ή καταπιεζόμενες ομάδες του πληθυσμού, ανεξάρτητα από την/ις κοινότητα/ες που ανήκουν. Ενδιαφέρονται για την επίλυση των κοινωνικών προβλημάτων και την κάλυψη των κοινωνικών αναγκών αποβλέποντας στην κοινωνική ευημερία και δικαιοσύνη.
 Σημαντικό είναι να αναφερθεί πως οι κοινωνικοί λειτουργοί παρέχουν εξατομικευμένη συμβουλευτική και παρέμβαση σε άτομα, οικογένειες, κοινωνικές ομάδες, οργανισμούς/επιτροπές και κοινότητες. Ενώ βασιζόμενοι σε ενδείξεις (χρησιμοποιώντας την κοινωνική έρευνα αλλά και την εμπειρία τους από την πρακτική τους) συμβάλλουν στην ανάπτυξη κοινωνικής πολιτικής και στη βελτίωση των κοινωνικών παρεμβάσεων τους.
Επίσης, ανάλογα με τον τομέα απασχόλησης τους παρέχουν υπηρεσίες ενημερωτικού ,διαγνωστικού,  θεραπευτικού και υποστηρικτικού χαρακτήρα.
 Η θεωρητική εκπαίδευση, των Κ.Λ., τόσο στη Ελλάδα όσο και διεθνώς , σε προπτυχιακό και μεταπτυχιακό επίπεδο περιλαμβάνει γνώσεις για την βιο-ψυχο-κοινωνική ανάπτυξη και κοινωνική λειτουργικότητα του ανθρώπου σε διάφορα κοινωνικά συστήματα (οικογένειες, ομάδες, οργανισμούς, κοινότητες και θεσμούς), ανάλυση κοινωνικής πολιτικής, ανάπτυξη προσεγγίσεων και δεξιοτήτων παρέμβασης για την επίλυση προβλημάτων καθώς και γνώσεις μεθόδων έρευνας και αξιολόγησης τω εφαρμογών της κοινωνικής εργασίας.(wikipedia)

Επιστήμη Κοινωνική Εργασία

Η Κοινωνική εργασία είναι σύγχρονη κοινωνική επιστήμη και επάγγελμα που επιδιώκει την κοινωνική αλλαγή, κοινωνική δικαιοσύνη και κοινωνική πρόνοια. Η κοινωνική εργασία διαφοροποιήθηκε από τις άλλες κοινωνικές επιστήμες όπως η κοινωνιολογία τόσο λόγω του εφαρμοσμένου χαρακτήρα της όσο και της συνεχούς εξειδίκευσης των κοινωνικών επιστημών στις αρχές του 20ου αιώνα. Μοιράζεται και δανείζεται θεωρίες ανθρωπολογίας, διεθνούς, κοινωνικής και κοινοτικής ανάπτυξης, ιατρικής, κοινωνιολογίας, νομικής, οικονομίας, πολιτικών επιστημών, φιλοσοφίας, ψυχολογίας κ.α. Πιστεύεται ότι η Κοινωνική Εργασία πρωτοεμφανίστηκε εξαιτίας της ανάγκης αντιμετώπισης των προβλημάτων επιβίωσης που αντιμετώπιζαν άτομα και ομάδες εξαιτίας πολέμων, οικολογικών καταστροφών, αστικοποίησης, εκβιομηχάνισης ωστόσο περιγράφονται εμπειρίες κοινωνικής εργασίες σε διάφορες χώρες από πολύ παλαιότερα. Για παράδειγμα, στην Ελλαδική ιστορία η κοινωνική εργασία έχει της ρίζες στην Αρχαία Ελλάδα τόσο από πλευράς κατανόησης του κόσμου μέσα από τα μάτια της φιλοσοφίας όσο και τις φιλανθρωπικές πράξεις και τα πρώτα ανεπίσημα προνοιακά συστήματα. (wikipedia)
 Αφετηρία της Κοινωνικής Εργασίας είναι η ιδέα οτι κάθε άτομο,οποιαδήποτε ηλικίας,είναι δυνατό να έρθει αντιμέτωπο με κάποιο πρόβλημα και να χρειαστεί βοήθεια σε μια πτυχή της προσωπικής,συναισθηματικής ή κοινωνικής του ζωής.
  Βασική της μέριμνα είναι αφενός η πρόληψη,δηλαδή η αποτροπή μιας κοινωνικής δυσλειτουργίας και αφετέρου η αντιμετώπιση,δηλαδή η επίλυση των προβλημάτων που παρεμποδίζουν,περιορίζουν,αναστέλλουν ή και διαστρεβλώνουν την κοινωνική λειτουργικότητα ενός ατόμου,μιας ομάδας,μιας οικογένειας ή μιας κοινότητας.